Οι Θέσεις και οι προτάσεις της ΕΕΚΕ για τα Κόκκινα Δάνεια και την Προστασία της Κύριας Κατοικίας

Η Ένωση Εργαζομένων Καταναλωτών Ελλάδας της ΓΣΕΕ για πολλοστή φορά αιτείται την άμεση και ουσιαστική προστασία των χιλιάδων δανειοληπτών που αδυνατούν να εξυπηρετήσουν τα δάνειά τους και οι οποίοι βρίσκονται περισσότερο από κάθε άλλη φορά αντιμέτωποι με τους πλειστηριασμούς.

Ακολουθούν οι θέσεις και οι προτάσεις της ΕΕΚΕ για τα Κόκκινα Δάνεια και την Προστασία της Κύριας Κατοικίας:

1.   Διασφάλιση ότι ουδείς ευάλωτος δανειολήπτης θα καταστεί άστεγος λόγω ελλιπούς προστασίας της κύριας κατοικίας από κάθε μορφή αναγκαστικής εκτέλεσης

2.   Υποχρέωση των πιστωτικών ιδρυμάτων και της δευτερογενούς αγοράς δανείων (funds και servicers) να προχωρούν σε ικανοποίηση των αιτημάτων ρύθμισης των οφειλών που υποβάλλουν οι δανειολήπτες είτε με βάση τον Ν 4738/2020 είτε με διμερείς συμφωνίες. Οι ρυθμίσεις των οφειλών να οδηγούν σε μία βιώσιμη λύση για την αποπληρωμή του δανείου λαμβάνοντας υπ’ όψιν κυρίως την οικονομική κατάσταση του δανειολήπτη και τις λοιπές υποχρεώσεις (οικογενειακές κ.ά.)

ΕΚΠΟΙΖΩ - Δελτίο Τύπου 23-3-2021 - Προστασία Κατοικίας

Δικαστικές αποφάσεις προστατεύουν την κύρια κατοικία οφειλετών και μετά τις τροποποιήσεις του Ν. Κατσέλη που ισχύουν από την 1.3.2019

Μετά την παύση ισχύος από την 1.3.2019 των ειδικότερων διατάξεων που ρύθμιζαν την προστασία της κύριας κατοικίας του οφειλέτη, απέμειναν μόνο οι γενικές διατάξεις του νόμου Κατσέλη (Ν.3869/2010) σχετικά με τη ρευστοποίηση της περιουσίας του. Έτσι, οι οφειλέτες δίσταζαν να προσφύγουν στο νόμο Κατσέλη για την προστασία της κύριας κατοικίας τους.

Ωστόσο, τρεις  αποφάσεις του Ειρηνοδικείου Αθηνών (με αριθ. 227/2021) και του Ειρηνοδικείου Πατρών (με αριθ. 26/2021 και 965/2020) δέχονται ότι η προστασία της κύριας κατοικίας εξακολουθεί να ισχύει με βάση τις γενικές αυτές διατάξεις του νόμου Κατσέλη. Πιο συγκεκριμένα, το άρθρο 9 παρ. 1 προβλέπει ότι η ρευστοποίηση της ακίνητης περιουσίας διατάσσεται μόνο εφόσον είναι απαραίτητη για την ικανοποίηση των πιστωτών. Αν επομένως οι πιστωτές λάβουν, μέσω ενός βιώσιμου προγράμματος αποπληρωμής, τα ίδια ποσά που θα λάμβαναν από μια ενδεχόμενη ρευστοποίηση, τότε δεν είναι αναγκαίος ο πλειστηριασμός ή η αναγκαστική πώληση της κύριας κατοικίας. Για να συμβεί αυτό, θα πρέπει ο οφειλέτης να καταβάλει ποσό ίσο με την αξία της κατοικίας του, αφαιρουμένων των εξόδων ενός πλειστηριασμού, σε διάστημα ορισμένων ετών. Καθώς μάλιστα σε όλες τις αποφάσεις η καταβολή του ποσού αυτού είναι έντοκη, σε βάθος χρόνου οι τράπεζες θα αποκομίσουν τελικά περισσότερα οφέλη.