ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ
: Και τα άλση της Κοζάνης μετατρέπονται
σε καυσόξυλα!
Το περιαστικό πράσινο, ζωτικό για τις
πόλεις από κάθε άποψη, αλλά ακόμη πιο σημαντικό για τις ρυπασμένες περιοχές σαν
την Κοζάνη, θα έπρεπε να φυλάγεται ως κόρη οφθαλμού. Κι όμως εδώ συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Τα τηλεφωνήματα διαμαρτυρίας και
αγανάκτησης της περασμένης βδομάδας αφορούσαν δύο περιοχές:
Η μία ήταν το άλσος του Αργίλου. Πολύπαθο, για όσους
ξέρουν τι ακρωτηριασμούς έχει υποστεί. Θυμίζουμε στα γρήγορα : α) τις 200
βελανιδιές που εκτελέστηκαν για να γίνει ο .. περιφερειακός του χωριού Κλείτου,
β) την παράνομη κατασκευή ενός γηπέδου ΜΕΣΑ στο δάσος (τζάμπα λεφτά κι εδώ, αφού
το γήπεδο ρήμαξε) γ) τα κομμένα δέντρα στο δρόμο προς Λευκόβρυση κλπ. Το νέο
κρούσμα αφορούσε πάνω από 150 υγιή
δέντρα στην περιοχή μεταξύ της Αγίας Ειρήνης και Κλείτου. Κόπηκαν από
υλοτομικό συνεταιρισμό, ο οποίος είχε την
άδεια του δασαρχείου για να καθαρίσει και να αραιώσει το δάσος. Όμως
ο πέλεκυς έπεσε βαρύς. Το δασαρχείο παραδέχεται τη ζημιά («το παράκανε ο
συν/σμός»), αλλά επικαλείται το συνηθισμένο «δεν έχουμε προσωπικό». Οκ, το
ξέρουμε αυτό. Αλλά είναι δυνατόν να χρησιμοποιείται σαν δικαιολογία όταν το
δασάκι απέχει μόνο πέντε λεπτά ; Δεν τους ζητήθηκε δα να πάνε και στο Γράμμο
(όπου τα αλυσοπρίονα θερίζουν), αλλά στη γειτονιά τους ! Τόσο δύσκολο ήταν να
πεταχτούν όταν τους τηλεφώνησαν ευαίσθητοι πολίτες; (δυστυχώς
ελάχιστοι).
