Οι πρόσφατες διαρροές της διάσκεψης της
Ολομέλειας του Αρείου Πάγου, σχετικά με την υπόθεση της νομιμοποίησης των
εταιρειών διαχείρισης απαιτήσεων από δάνεια και πιστώσεις, ήταν ένας «κεραυνός
εν αιθρία» για τους χιλιάδες δανειολήπτες των οποίων τα δάνεια έχουν
μεταβιβαστεί σε funds αλλά και στη δευτερογενή αγορά η οποία μάλιστα αναμένεται να
επιταχυνθεί, καθώς εντείνονται οι πιέσεις για την επίτευξη των στόχων των
μεγάλων τιτλοποιήσεων που έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια με την στήριξη του
μηχανισμού ΗΡΑΚΛΗΣ.
Η πρωτοφανής σπουδή που έδειξε το δικαστικό
σύστημα, σε αντίθεση με τη συνήθη πρακτική έκδοσης των δικαστικών αποφάσεων σε
βάθος μακρού χρόνου, προκειμένου να άρει τη νομική διχογνωμία για τις
εφαρμοστέες διατάξεις σχετικά με το αν οι εταιρείες διαχείρισης νομιμοποιούνται
ως διάδικοι, εντείνει την αίσθηση ανισορροπίας μεταξύ των εταιρειών αυτών και
του ευάλωτου δανειολήπτη. Η μέχρι σήμερα εμπειρία από τη διαχείριση απαιτήσεων
από τις εταιρείες ειδικού σκοπού δείχνει ότι αυτές «επιδιώκουν» τη
ρευστοποίηση, δηλαδή τον πλειστηριασμό του ακινήτου (ειδικά όταν αυτό έχει
σημαντική εμπορική αξία), αφού έτσι θα έχουν μεγαλύτερο κέρδος από αυτό που θα
προέκυπτε από μια μακροχρόνια ρύθμιση του δανείου με τον οφειλέτη.